องคชาต

ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 Sigmund Freud ได้วางรากฐานของจิตวิทยาสมัยใหม่ด้วยทฤษฎีจิตวิเคราะห์ของเขา แม้ว่าทฤษฎีหลายๆ อย่างของเขาจะถือว่าล้าสมัยหรือพิสูจน์ไม่ได้แล้ว แต่เขาก็เป็นคนแรกๆ ที่ค้นคว้าและรักษาประสบการณ์ที่กระทบกระเทือนจิตใจให้เป็นสาเหตุของความเจ็บป่วยทางจิต สำหรับ Freud ความพึงพอใจในแรงกระตุ้น (ทางเพศ) และโดยเฉพาะพัฒนาการของเด็ก มีบทบาทสำคัญ ซึ่งเด็กชายและเด็กหญิงจะต้องเรียนรู้เช่นกันว่าพวกเขาไม่สามารถยอมตามใจความปรารถนาทุกอย่างได้ สำหรับ Freud องคชาตมีบทบาทสำคัญในพัฒนาการทางจิตเพศของมนุษย์ และไม่ใช่เฉพาะพัฒนาการของผู้ชายเท่านั้น องคชาตอยู่บริเวณศูนย์กลางของระยะที่เรียกว่า ระยะองคชาต หรือเรียกอีกอย่างว่า ระยะอีดิปัส ในช่วงอายุ 3 ถึง 6 ขวบ ความสุขส่วนใหญ่จะมาจากองคชาต (สัญลักษณ์ตามชื่อ) ในช่วงเวลานี้ เด็กผู้ชายจะตระหนักได้ว่าตนเองมี – พูดอย่างง่ายๆ ก็คือ – อวัยวะเพศของตนแตกต่างไปจากเด็กผู้หญิงมาก นักจิตวิเคราะห์ เช่น Freud ยังได้อธิบายความหมายและที่มาของเกมเล่นตามบทบาทแพทย์สำหรับเด็กอีกด้วย ซึ่งจะช่วยให้เด็กๆ ได้ค้นพบร่างกายที่แตกต่างกันของตนเองในรูปแบบที่ผ่อนคลายและสนุกสนาน สำหรับเด็กผู้ชาย องคชาตกลายเป็นวัตถุที่พวกเขาต้องการปกป้องโดยสัญชาตญาณ – สิ่งที่เรียกกันว่า “ความวิตกกังวลเรื่องการตอน” เกิดขึ้น ในทางกลับกัน เด็กผู้หญิงมองว่าองคชาตเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายที่พวกเธอไม่มี พวกเขารู้สึกเสียเปรียบในบางด้าน ความรู้สึกนี้ Sigmund Freud เรียกว่า “ความอิจฉาริษยาในอวัยวะเพศชาย”

ควรเน้นย้ำอีกครั้งว่า ทฤษฎีของ Freud ยังไม่ได้รับการพิสูจน์มากนัก และปัจจุบันได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักจากนักวิทยาศาสตร์หลายคน เนื่องจากเขาพึ่งพาวิธีเชิงประจักษ์เพียงเล็กน้อยในการพัฒนาทฤษฎีของเขา - ตัวอย่างเช่น เขาไม่เคยสังเกตเด็กเป็นแบบจำลองการพัฒนาของเด็ก - ดังนั้นจึงควรจัดประเภทการไตร่ตรองของเขาเกี่ยวกับความหมายขององคชาตให้อยู่ในขอบเขตของความลึกลับมากขึ้น ความประทับใจนี้ได้รับการตอกย้ำอีกครั้งเมื่อพิจารณาว่าเหตุใดระยะองคชาตจึงเรียกอีกอย่างว่าระยะโออีดิปัส ในความเป็นจริง Freud ได้เปรียบเทียบระหว่างตำนานโออีดิปุสกับพัฒนาการทางจิตวิเคราะห์ทางเพศของผู้ชาย: เช่นเดียวกับโออีดิปุสที่แต่งงานกับแม่โดยไม่รู้ตัวและฆ่าพ่อของตัวเอง เด็กชายตัวน้อยก็คาดว่าจะมีความปรารถนาทางเพศกับแม่ของพวกเขา ด้วยเหตุนี้ เด็กชายจึงมองว่าพ่อของตนเป็นคู่แข่งที่ยิ่งใหญ่ และอาจเป็นภัยคุกคามได้ด้วย และเนื่องจากพ่อของตนมีรูปร่างเหนือกว่าพวกเขา พวกเขาจึงชดเชยความดึงดูดใจที่มีต่อแม่โดยค่อยๆ เลียนแบบลักษณะของพ่อ ดังนั้น ความขัดแย้งระหว่างอีดิปัส (ซึ่งตาม Sigmund Freud ถือเป็นส่วนหนึ่งตามธรรมชาติของพัฒนาการปกติของผู้ชาย) สุดท้ายนำไปสู่การระบุตัวตนกับบทบาททางเพศชาย

โดยสรุป อาจกล่าวได้ว่า ตามคำกล่าวของ Sigmund Freud องคชาตไม่เพียงแต่ทำให้เพศชายเกิดขึ้นได้เท่านั้น แต่ยังรับผิดชอบต่อการพัฒนาอัตลักษณ์ทางเพศของผู้ชายด้วย นี่ค่อนข้างห่างไกลจากความหมายที่สัญลักษณ์อวัยวะเพศชายเคยมีในหลายวัฒนธรรมมานานหลายพันปี